Zdążyć na święta. Jak przeżyć Adwent?

       Dziś, w niedzielę 28 listopada 2021, w Kościele katolickim rozpoczyna się Adwent. Jest to bogaty w symbolikę, czterotygodniowy okres przygotowania do Bożego Narodzenia oraz wzmożonego oczekiwania na koniec czasów i ostateczne przyjście Jezusa Chrystusa. Czas Adwentu, który nie jest okresem pokuty, ale radosnego oczekiwania, obfituje w zwyczaje i symbole. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem.

Adwent

Adwent jest wyjątkowym czasem dla chrześcijan. Słowo adwent pochodzi z języka łacińskiego „adventus”, które oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość, gdyż jest oczekiwaniem na przyjście Jezusa. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania. Opuszczenie hymnu Gloria nie jest wyrazem pokuty, jak w Wielkim Poście, lecz znakiem czekania na nowe zabrzmienie hymnu anielskiego śpiewanego w noc narodzenia Jezusa (Łk 2, 14).

Teologicznie czas ten wyraża oczekiwanie Kościoła na podwójne przyjście Chrystusa. W pierwszym okresie akcent położony jest na Paruzję, czyli ostateczne przyjście Chrystusa na końcu świata. Ostatni tydzień natomiast bezpośrednio przygotowuje do narodzenia Chrystusa, przez które Bóg wypełnia wszystkie obietnice złożone w historii.

"Lekcja religii" - Adwent

 

Adwentowe czytania mszalne dotyczą m.in. dramatycznych nawoływań proroków, którzy zachęcają do nawrócenia, podkreślają zbliżający się kres czasu i ostateczne nastanie Królestwa Bożego. Równocześnie jednak Kościół przypomina o nadziei, jaka wiąże się z paruzją, czyli ponownym przyjściem Chrystusa – w każdej Mszy św. padają słowa: „abyśmy zawsze wolni od grzechu i bezpieczni od wszelkiego zamętu, pełni nadziei oczekiwali przyjścia naszego Pana Jezusa Chrystusa”.

Najbardziej charakterystycznym zwyczajem adwentowym, zwłaszcza w Polsce, są Roraty. Jest to Msza św. sprawowana ku czci Najświętszej Maryi Panny, zwykle bardzo wcześnie rano. Wierni, często w ciemnościach przenikniętych jedynie blaskiem trzymanych w ręku świec, wraz z Maryją czekają na wybawienie jakie światu przyniosły narodziny Zbawiciela.

W niektórych miejscach na roratnich Mszach na początku w procesji z kruchty kościoła do ołtarza z lampionami w ręku idą dzieci. Mszę św. rozpoczyna się przy wyłączonych światłach, mrok świątyni rozpraszają jedynie świece i lampiony. Dopiero na śpiew „Chwała na wysokości Bogu” zapala się wszystkie światła w kościele.

Uczestnictwo dzieci w Mszach roratnich wiąże się ze zwyczajem podejmowania różnych dobrych postanowień na czas Adwentu. Dzieci często zapisują te postanowienia na kartkach, składanych następnie przy ołtarzu. Mają one wyrażać wewnętrzne przygotowanie do Bożego Narodzenia i chęć przemiany życia.

Z Roratami związany jest zwyczaj zapalania specjalnej świecy ozdobionej mirtem, nazywanej roratką. Symbolizuje ona Maryję, która jako jutrzenka zapowiada przyjście pełnego światła – Chrystusa. Innym zwyczajem jest zawieszanie w kościele wieńca z czterema świecami oznaczającymi cztery niedziele Adwentu. Z upływem kolejnych tygodni podczas Rorat zapala się odpowiednią liczbę świec. Świece i lampiony tak często używane w liturgii adwentowej wyrażają czuwanie. Nawiązują one do ewangelicznych przypowieści m.in. o pannach mądrych i głupich. Światło jest też wyrazem radości z bliskiego już przyjścia Chrystusa.

Nazwa „roraty” pochodzi od pierwszego słowa łacińskiej pieśni na wejście śpiewanej w okresie Adwentu – „Rorate coeli” (Niebiosa, spuśćcie rosę).

W liturgii adwentowej obowiązuje fioletowy kolor szat liturgicznych. Jako barwa powstała ze zmieszania błękitu i czerwieni, które odpowiednio wyrażają to co duchowe i to co cielesne, fiolet oznacza walkę między duchem a ciałem. Zarazem połączenie błękitu i czerwieni symbolizuje dokonane przez Wcielenie Chrystusa zjednoczenie tego co boskie i tego co ludzkie. Wyjątkiem jest III niedziela Adwentu – tzw. Niedziela „Gaudete” (radujcie się). Obowiązuje w niej różowy kolor szat liturgicznych, który wyraża przewagę światła, a tym samym bliskość Bożego Narodzenia.

Adwent dzieli się na dwa podokresy, z których każdy ma odrębne cechy, wyrażone w dwóch różnych prefacjach adwentowych.

Pierwszy podokres obejmuje czas od pierwszej niedzieli Adwentu do 16 grudnia, gdy czytane są teksty biblijne zapowiadające powtórne przyjście Zbawiciela na końcu świata i przygotowujące do spotkania z Chrystusem Sędzią. Dni powszednie w tym okresie przyjmują wszystkie obchody wyższe rangą (tzn. wspomnienia dowolne, obowiązkowe, święta i uroczystości).

Drugi okres Adwentu to bezpośrednie przygotowanie do świąt Bożego Narodzenia. W tym okresie w dni powszednie można obchodzić jedynie święta i uroczystości.

Pierwsze wzmianki na temat Adwentu jako okresu przygotowania do świąt Bożego Narodzenia pochodzą z IV w. W Rzymie zwyczaj ten znany był od VI w. i obejmował cztery tygodnie przed świętami. Przez pewien czas Adwent był okresem postu, co dalej jest zachowywane w liturgii wschodniej.

KAI

 

By zdążyć na święta, trzeba… zwolnić. Zróbmy wszystko, abyśmy nie wpadli na nie zadyszani, i z plastikowymi reklamówkami w rękach zdziwieni powiedzieli: „To już”.

Rozpoczął się w Kościele piękny czas Adwentu, w którym mamy przygotować nasze serca na narodzenie się Jezusa Chrystusa. 

Co zrobić, aby dobrze przygotować się na zbliżające się święta? Jestem przekonany, że dobrze przeżyte Święta Bożego Narodzenia, zależą od dobrze przeżytego Adwentu.

Nie stawiaj na „bylejakość”

Nie zmarnuj adwentowych dni. Nie przeżyj ich byle jak. Odrzuć od siebie świadomość wielu rzeczy i spraw, które jeszcze będzie trzeba zrobić przed świętami. Niech obowiązki nie zabiją w tobie najważniejszego wymiaru tych pięknych dni.

Czuwaj!

Na świętach może zabraknąć wielu rzeczy. Nie może jednak zabraknąć w nich Jezusa i ludzkiej miłości. Zapytaj samego siebie o swoją relację do Boga. Nie istnieją święta spędzone po świecku.Nie ufaj tym, którzy proponują taki sposób zorganizowania tych dni. Dlatego w Adwencie kontakt z Bogiem to podstawowy wymiar czuwania. Wcale nie musi być on wyszukaną formułą modlitwy czy kontemplacji. Ty miej czas na chwilę namysłu nad sobą. Może krótką lekturę Pisma Świętego. Polecamy „roraty”. Wysiłek cielesny tylko sprzyja duchowej gimnastyce.

Zrób duchowy remont

Nie odkładaj spowiedzi na ostatnią chwilę. Przygotuj się do niej jak do remontu własnego mieszkania. Pomyśl w czym naprawdę nie domagasz, co jest twoim prawdziwym problemem? Z czym sobie nie radzisz? Umiej nazwać wszystko po imieniu. Wybierz czas na spowiedź, kiedy jeszcze nie będzie kolejek. Masz wtedy większą pewność, że spowiednik nie będzie jeszcze zmęczony i znużony długimi kolejkami. Pamiętaj: to wszystko dla Ciebie, twojego duchowego komfortu, nastrojonego serca, by zdążyć na Boże Narodzenie.

Odważ się powiedzieć „przepraszam”

Nie bój się wigilii tej w domu i tej w pracy. Już teraz pomyśl o życzeniach, które złożysz. Wykorzystaj ten moment, w którym z opłatkiem w ręku staniesz przed drugim człowiekiem. Nie składaj banalnych życzeń „pieniędzy i zdrówka, bo zdrówko jest najważniejsze”. Umiej wyrazić swoje prawdziwe oczekiwania zawarte w kilku zdaniach. Powiedz dziękuję, przepraszam, kocham. Zapytaj samego siebie z kim musisz się pojednać jeszcze przed świętami. Kto powinien usłyszeć od Ciebie słowo przepraszam, wybacz i wybaczam. Skoro Bóg stał się miłością, miłością stawaj się i ty.

Zaplanuj Adwent

Zrób plan obowiązków, w którym będzie miejsce dla każdego. Niech wszyscy domownicy poczują się współodpowiedzialni za przygotowanie do świąt. Taki plan miej już na Adwent, w którym postanowicie np. wspólną modlitwę wieczorną.

Pomyśl o samotnych

Nie zapomnij o ubogich i samotnych. Dzielić się miłością potrzeba cały rok, ale szczególnie podczas świąt.Samotność wtedy boli najbardziej.

Nie ograniczaj się w… śpiewie

Poćwicz kolędy, aby stały się ważnym elementem świąt. Niech będą śpiewane podczas rodzinnych spotkań. Wydrukuj teksty, aby nie ograniczać się tylko do dwóch zwrotek.

Odkryj piękno pasterki

Pójdź na pasterkę, ale również na inne celebracje liturgiczne. Odkryj w nich piękno i wyjątkowość. Posłuchaj Słowa Bożego. Być może odkryjesz jak dalej żyć.

Adwent jest sukcesem świąt Bożego Narodzenia. Jeśli chcecie mieć piękne i wyjątkowe święta, już dziś o nich pomyślcie. Potrzebujecie do nich dobrego Adwentu, czyli czasu, w którym wszystko przygotujecie.

Dlatego, by zdążyć na święta – zwolnijcie. Abyście nie wpadli na nie zadyszani, z plastikowymi reklamówkami i zdziwieni powiedzieli: To już.

Na podstawie: https://stacja7.pl/styl-zycia/zdazyc-na-swieta-jak-przezyc-adwent/

Pieśń adwentowa: Niebiosa Rosę:

- Parafia pw. Sw. Bartlomieja Apostola w Mszanie

stat4u